Mohair teddybeer: materialen en vervaardiging van klassieke beren
Waarom voelt een klassieke teddybeer zo anders aan dan een knuffel uit de supermarkt? Het antwoord ligt in het materiaal: mohairvacht, houtwolvulling, glasogen en gewrichtsschijven. Hier lees je waaruit klassieke teddyberen bestaan, hoe ze ontstaan en waaraan je de kwaliteit herkent.
Mohair: de klassieke teddyvacht
Mohair is het haar van de angorageit. Het is stevig, licht glanzend en zeer duurzaam. Voor teddyberen wordt het als pluche op een basisweefsel van katoen geweven. Al de eerste Steiff-beren uit 1902 hadden een mohairvacht, en tot vandaag geldt het als het materiaal voor hoogwaardige verzamelaars- en kunstenaarsberen.
Mohairpluche bestaat in veel varianten: kort of lang, glad, golvend, gekruld of „used look“, dus bewust versleten voor een antieke uitstraling. Een bekende fabrikant van teddystoffen is de weverij Schulte in Duitsland, waarvan veel teddykunstenaars het mohair gebruiken.
Alpaca en andere edele pluches
- Alpaca: nog zachter dan mohair en zeer licht. Geliefd voor bijzonder knuffelzachte verzamelberen.
- Viscose en zijdepluche: zacht vallend, met een mooie glans, vaak bij moderne kunstenaarsberen
- Katoenpluche: goedkoper, goed voor beren in vintagestijl
- Kunstvezelpluche: standaard bij speelgoedteddy’s, wasbaar en goedkoop, maar minder duurzaam
De vulling: houtwol, kapok en watten
Houtwol bestaat uit fijne houtkrullen. Ze maakt de beer stevig en vormvast en kraakt licht bij het indrukken. Oude beren zijn bijna altijd met houtwol gevuld, vaak in het hoofd bijzonder stevig opgevuld.
Kapok is een lichte plantenvezel uit de zaadpluizen van de kapokboom. Ze werd vroeger graag gebruikt voor zachtere lichamen.
Polyestervulling is tegenwoordig standaard bij knuffels, omdat ze licht, zacht en wasbaar is. Veel kunstenaarsberen combineren vulling met glas- of kunststofkorrels, die de beer een aangenaam gewicht geven.
Ogen, neus en pootjes
- Ogen: de eerste beren hadden zwarte schoenknoopjes van hout of metaal. Later kwamen er mondgeblazen glasogen, vanaf ongeveer de jaren 1950 ook kunststof ogen. Voor jonge kinderen zijn geborduurde ogen het veiligst.
- Neus en mond: met de hand geborduurd met borduurgaren. De vorm van de neus is bij veel fabrikanten een kenmerk.
- Pootjes: klassiek van vilt, bij kunstenaarsberen ook van leer, Ultrasuede of fluweel
De gewrichten
Een klassieke teddy is beweegbaar aan hoofd, armen en benen. Dat maken gewrichtsschijven van hardboard of hout mogelijk, die met een splitpen of een schroef worden verbonden. Zo kun je de beer laten zitten en in pose zetten. Bij eenvoudige knuffels zijn armen en benen daarentegen vastgenaaid.
Zo ontstaat een klassieke teddybeer
- Patroon overbrengen: de delen worden op de achterkant van de pluche getekend, in de haarrichting.
- Knippen: alleen het basisweefsel knippen, niet het pluche, zodat de haren lang blijven
- Naaien: delen goed op goed aan elkaar naaien, belaste plekken dubbel
- Gewrichten inzetten: schijven in hoofd, armen en benen, dan met het lichaam verbinden
- Vullen: eerst de snuit, dan hoofd en ledematen, laag voor laag en stevig
- Gezicht vormgeven: ogen plaatsen, neus en mond borduren, de vacht rond de ogen wat korter knippen
- Sluiten en borstelen: de laatste naad met de hand sluiten, de vacht opborstelen
Als je het zelf wilt proberen, vind je alles wat nodig is in ons artikel Teddybeer naaien.
Kwaliteit herkennen
- dichte vacht die niet uitvalt als je erover strijkt
- gelijkmatige, nette naden zonder zichtbare steken
- stevig opgevuld, zonder deuken
- symmetrisch geplaatste ogen en oren
- gewrichten die kunnen bewegen en toch in positie blijven
Veelgestelde vragen
Waaruit bestaat een klassieke teddybeer?
Klassieke teddyberen hebben een vacht van mohairpluche, een vulling van houtwol of kapok, ogen van glas of schoenknoopjes, pootjes van vilt en beweegbare gewrichten van hardboardschijven.
Wat is mohair?
Mohair is het haar van de angorageit. Voor teddyberen wordt het als pluche op katoenweefsel geweven. Het is stevig, glanzend en zeer duurzaam.
Waarom kraakt mijn oude teddy?
Oude teddyberen zijn meestal met houtwol gevuld, dus met fijne houtkrullen. Ze kraken licht bij het indrukken. Zo’n beer mag niet gewassen worden.
Wat is beter voor teddyberen, mohair of alpaca?
Beide zijn hoogwaardig. Mohair is steviger en klassieker, alpaca zachter en lichter. De keuze hangt af van het gewenste karakter.
Handig erbij
Gekozen bij het onderwerp van dit artikel.
Affiliatelinks: als Amazon-partner verdien ik aan in aanmerking komende aankopen. Voor jou blijft de prijs gelijk.
Lees verder
Meer over dit onderwerp op teddybear.at.
TeddyberenKnuffel als volwassene: waarom we van teddyberen houdenKnuffel als volwassene is heel gewoon. Overgangsobject, babyschema en nostalgie: dit zegt de psychologie over onze band met een teddybeer of knuffel.
TeddyberenSOSCH-Bears: 30 jaar teddyberen van Sonja Scherer en beer LAVINJASOSCH-Bears bestaan 30 jaar: voor het jubileum maakt Sonja Scherer de berin LAVINJA in slechts 30 exemplaren, handgemaakt van witte alpaca en …Praat mee: hoe nuttig was dit artikel?
Ingelogde leden kunnen beoordelen en reageren.
Log in en praat mee
